و تو تمام احساس هایت را، و خواستن هایت را
برای " آزادی " ایثار می کنی و آن قدر پیش می روی تا فراموش کنی همه ی کسانی را که :
" دوستت دارند. "
و با سنگ دلی به خود خواهی و غرور محکوم می شوی .
اگر چه در این میان " گاهی دلت برای خودت تنگ می شود " .
این خوانده را با همه ی وجود به خاطره ی آنانی می سپارم که :
در راه آزادی " عشق " را نیز از یاد برده اند.